Przedstawienie dla dzieci, ‚Cudowna lampa Alladyna’

Przedstawienie dla dzieci, 'Cudowna lampa Alladyna'

Przedstawienie dla dzieci, ‚Cudowna lampa Alladyna’

Przedstawienie dla dzieci, ‚Cudowna lampa Alladyna’ opowiada o Czarodzieju Babadurze. Bohater spektaklu chciwy władzy, dowiaduje się, że jego potęga może być nieograniczona, jeśli posiądzie cudowną lampę. Jednak wyrocznia głosi, że tylko wybrany człowiek może dotknąć lampy, natomiast każdy inny, który skusi się na jej posiadanie straci życie. Wybrańcem, który może wydobyć z ukrycia magiczny przedmiot jest Aladyn – prosty chłopak, który kocha życie i korzysta z niego, jak tylko się da. To on uwalnia z lampy Dżina i staje się jego panem. Szereg sytuacji, która z wynika z tego faktu prowadzi naszego bohatera aż na dwór sułtana. Lecz przysłowia arabskie mówią: szczęście i bogactwo jednego dnia się pojawia, a za moment znika. Niestety czasem wraz z ukochaną. Tym razem nawet magia może okazać się mało pomocna. A jedyne, co może odwrócić los to – o dziwo – własny spryt i zdrowy rozsądek.

Termin: 16.12.2017, godz. 16.00

Czas: 1 godzina 30 minut  (w tym przerwa)
Wiek: od 7 lat
Ceny biletów na przedstawienie dla dzieci, ‚Cudowna lampa Alladyna’: 20 zł/18 zł
Rezerwacje: (32) 269-89-15

Miejsce: Teatr Dzieci Zagłębia im. Jana Dormana, ul. Teatralna 4, 42-500 Będzin

Źródło: Teatr Dormana, Przedstawienie dla dzieci, ‚Cudowna lampa Alladyna”

 

 

O TEATRZE DZIECI ZAGŁĘBIA IM. JANA DORMAN W BĘDZNIE

Teatr Dzieci Zagłębia to lalkowy teatr dla dzieci, założony przez Jana Dormana, artystycznie wykształconego nauczyciela, który w najtrudniejszym okresie Polski powojennej zajął się tworzeniem spektakli dla małych widzów, docierając do gmin i miasteczek Śląska i Zagłębia. Swoją działalność teatralną Dorman rozpoczął w 1945 roku, prowadząc wraz z żoną Janiną, Międzyszkolny Teatr Dziecka w Sosnowcu, przekształcony później w Eksperymentalny Teatr Dzieci. Ostatecznie placówka przeniesiona została w 1950 roku do Będzina, a 1 kwietnia 1951 roku otrzymała dzisiejszą nazwę Teatru Dzieci Zagłębia, którym Dorman kierował  nieprzerwanie do 1978 roku. Dopiero dziesięć lat po jego śmierci, w 1996 roku, teatr przyjął imię i patronat swego znakomitego założyciela i twórcy.

Artystyczny dorobek Jana Dormana to ponad czterdzieści lat pracy teatralnej, w roli nie tylko dyrektora teatru i reżysera, ale również scenografa, aktora i dramaturga. Jego autorskie spektakle, inspirowane rytuałem dziecięcej zabawy, odwołujące się do gry skojarzeń i wyobraźni dzieci, posługujące się w nowatorski sposób lalkami, maskami i znakiem plastycznym, rozwijające wrażliwość, percepcję i kreatywność małych odbiorców, stały się przełomowym krokiem w kierunku reformy teatru lalkowego. Dorman odrzucił techniki iluzjonistyczne, zrezygnował z parawanu będącego do tej pory głównym elementem przedstawienia. Jego aktorzy stali się pełnoprawnymi bohaterami spektakli wraz z animowaną przez nich lalką. Dormanowskie eksperymenty sceniczne, połączone z głęboko podmiotowym traktowaniem dziecka, jako uczestnika przedstawienia i współtwórcy sztuki, równoległe prowadzenie działań o charakterze artystycznym, pedagogicznym i społecznym, wytyczyły kierunki dalszego rozwoju artystycznego widowisk dziecięcych i wyznaczyły początek nowej estetyki teatru lalkowego w Polsce.

Przez lata na scenie będzińskiego teatru Dorman zrealizował 59 przedstawień. Zaprezentował nowatorskie sztuki dla dzieci i młodzieży, jak „Krawiec Pan Niteczka”, „Koziołek Matołek”, „Szczęśliwy Książę”, „Krzesiwo”, które zarówno kształtowały wrażliwość dziecięcą, jak i pobudzały wyobraźnię innych reżyserów teatralnych. Zrealizował też ambitny repertuar adresowany do dorosłego widza, a do najważniejszych jego inscenizacji należą m.in.: „Która godzina?” Z. Wojciechowskiego, „Szczęśliwy książę” wg Wilde’a, adaptacje „Hamleta” Szekspira i „Kubusia Fatalisty” Diderota oraz jego własne teksty: „Kaczka i „Hamlet” oraz „Konik”.

Dzięki Dormanowi Teatr Dzieci Zagłębia przez lata uchodził za jedną z najbardziej awangardowych scen polskich dla dzieci i młodzieży, oraz jedną z najlepszych scen dziecięcych w kraju i na świecie, wpisując się w kanon najważniejszych zjawisk artystycznych w kulturze Śląska i Zagłębia drugiej połowy XX wieku. Krytyk teatralny, Tadeusz Kudliński, umieścił Teatr Dzieci Zagłębia obok takich zjawisk artystycznych, jak teatr Tadeusza Kantora i teatr Jerzego Grotowskiego, czyli potraktował go jak teatr głęboko autorski i reformatorski, teatr oparty na artystycznych poszukiwaniach, nowych formach i niecodziennych metodach pracy.

O portalu: KulturalnyBajtel.pl

enlargement